کد خبر : 4395
تاریخ انتشار : سه‌شنبه 4 می 2021 - 22:25
-

وصایای امام علی (ع)

وصایای امام علی (ع)
" ای فرزندم حسن! تو را وصیت می‌کنم و می‌دانم تو، وصی خوبی برایم خواهی بود، تو را وصیت می‌کنم به آن چه رسول خدا مرا وصیت کرده است. ای فرزندم! هنگامی که از دنیا رفتم (اگر اصحاب من، با تو موافقت نکردند) پیوسته در خانه خود باش و بر گناهان خود گریه کن و دنیا را بزرگ‌ترین مقصود خود قرار نده."

آدینه پرس: امام حسن (ع): هنگام وفات پدرم نزدیک شد. شروع به وصیت کرده و چنین فرمودند: “این چیزی است که آن را علی بن ابی طالب، برادر محمد رسول خدا (ص) و پسر عمو و وصی و همدم او، وصیت می‌نماید: اولین سفارش و وصیت من آن است که خدایی جز الله نیست، و همانا محمد رسول خدا و برگزیده اوست که او را با علم و دانش خود برگزید و بر دیگران فضل و برتری داد. گواهی می‌دهم که خدا مردگان را از قبرها بر خواهد انگیخت و از اعمالشان سوال خواهد کرد و او از درون سینه‌ها آگاه است.”

” ای فرزندم حسن! تو را وصیت می‌کنم و می‌دانم تو، وصی خوبی برایم خواهی بود، تو را وصیت می‌کنم به آن چه رسول خدا مرا وصیت کرده است. ای فرزندم! هنگامی که از دنیا رفتم (اگر اصحاب من، با تو موافقت نکردند) پیوسته در خانه خود باش و بر گناهان خود گریه کن و دنیا را بزرگ‌ترین مقصود خود قرار نده.

“ای فرزندم حسن تو را وصیت می‌کنم که نماز را در وقت فضیلتش به جای آوری و زکات را به موقع به اهلش برسانی و در هر چیز که برای تو مبهم و مشتبه است، خاموش باش. و در کارها، میانه‌رو بوده، و حالت خشنودی و غضب، با عدالت رفتار نمایی. و با همسایگان خود، به نیکی رفتار نموده و مهمان را گرامی بداری و بر اهل بلا، ترحم نمایی، و صلۀ ارحام کنی.”

محمد حنفیه

آن‌گاه امام علی (ع) به محمد حنفیه فرمودند: “آیا آن چه به وصیت کردم، به خاطر سپردی”؟
عرض کرد! آری. فرمودند: “تو را نیز به همان‌ها، و بزرگداشت و احترام دو برادرت که حق بسیاری بر تو دارند، وصیت می‌کنم. پس از فرمان آن‌ها پیروی کن و بدون نظر آن دو، اقدام به کاری نکن

حسن و حسین

آن‌گاه به حسن و حسین فرمودند: «شما را نیز در حق برادرتان وصیت می‌نمایم؛ زیرا او جفت و پسر پدر شما است و می‌دانید پدرتان او را دوست می‌دارد.”

شیخ عباس قمی، منتهی الامال، ج ۱، چاپ دوم، چاپخانه گیتی، ناشر کتابچی، ص ۱۸۱ – ۱۸۰

وصیت امام علی (ع) و اخبار از آینده

امام در وصیت‌های که به امام حسن و امام حسین نمودند خبر از آینده می‌دادند. حضرت به امام حسن (ع) فرمودند: “ای فرزندم صبر پیشه کن که به زودی فتنه‌ها و آشوب‌های منافقان از هر سو به طرف شما نشان می‌رود و از شما انتقام می‌گیرند. پس صبر پیشه کنید که عاقبت صبر نیکو است.”
به امام حسین (ع) فرمودند: “ای فرزند تو را شهید خواهند کرد. پس تقوای الهی را پیشه کن و بر بلای او صبر نما.”

نحوه شهادت حضرت علی (ع) + چگونگی ضربت خوردن و قاتل

لحظه شهادت امام علی (ع)

لحظات آخر عمر امیرالمؤمنین (ع) فرا رسیده بود که دیده‌های مبارک خود را چرخاندند و به تمام اهل بیت خود نگاه کردند و فرمودند: “همه را به خدا می‌سپارم خدا، همه را در راه حق و راست قرار دهد و از شر دشمنان حفظ نماید. خدا خلیفه و ناصر من بر شماست و خدا برای این امر کافی است.”

آن‌گاه فرمودند: “ای فرستادگان خدا! سلام من بر شما باد.”

و فرمودند: «ولمثل هذا فلیعمل العاملون ان الله مع الذین اتقوا والذین هم محسنون»

صافات / سوره ۳۷، آیه ۶۱

نمل / سوره ۲۷، آیه ۱۲۸

“باید اهل عمل، برای چنین ثواب و منزلتی عمل کنند، به درستی که خدا با پرهیزکاران و نیکوکاران است”

آن‌گاه بر پیشانی مبارک آن حضرت عرق نشست و آن حضرت پیوسته به ذکر خداوند سبحان مشغول بودند و مدام «لا اله الا الله» می‌گفتند و شهادتین را بر زبان می‌آوردند.

قزوینی، سید محمد کاظم، امام علی از ولادت تا شهادت، قم، انتشارات دلیل ما، چاپ نگارش، ص ۶۶۲، ۶۶۱

شیخ عباس قمی، منتهی الامال، ج ۱، چاپ دوم، چاپخانه گیتی، ناشر کتابچی، ص ۱۸۳

امام علی (ع) کمی بعد، رو به قبله شدند و دیده‌های خود را روی هم قراردادند و دست‌ها و پاهای مبارک خود را به سوی قبله دراز کردند و برای شهادت به وحدانیت الهی و رسالت حضرت (علیه‌السّلام) فرمودند: «اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له واشهد ان محمدا عبده و رسوله»

آن‌گاه با قدم شهادت، به سوی بهشت رفتند.

پس در آن حال صدای شیون و گریه از خانه امام علی (ع) بلند شد. صدای تسبیح و تقدیس فرشتگان و ملائکه الهی بود که در خفای کوفه به گوش مردم می‌رسید و آنها می‌دانستند که این صدای فرشتگان است که در آسمان پیچیده است.

محمدی اشتهاردی، محمد، سوگنامه آل محمد، چاپ نهم، انتشارات ناصر، ص ۱۵۲

شیخ عباس قمی، منتهی الامال، ج ۱، چاپ دوم، چاپخانه گیتی، ناشر کتابچی، ص ۱۸۳

غسل، کفن نماز و دفن امام علی (ع)

پس از آنکه آن حضرت علی (ع) در اواخر شب ۲۱ رمضان به شهادت رسید، جنازه حضرت را امام حسن (ع) با کمک برادران غسل داده و کفن نموده و سپس بر جنازه ایشان نماز خواندند.

جنازه امام علی (ع) میان تابوت قرار داده شد. جلو تابوت خود بلند شد و دنبال تابوت را حسن و حسین (ع) و عبدالله بن جعفر و محمد حنفیه بلند کردند و شبانه پیکر مطهر امام را به سرزمین نجف آوردند.

وقتی به سرزمین نجف رسیدند ناگهان در آنجا سنگ سفید درخشانی دیدند؛ پس از آنکه محل توسط حاملین جنازه حفر شد ناگهان لوحی پیدا شد که در آن نوشته بودند «این قبری است که نوح (ع) آن را برای علی بن ابیطالب (ع) ذخیره کرده است.» جنازه را همان جا به خاک سپردند و زمین قبر را هموار ساخته به کوفه بازگشتند.

رسولی محلاتی، سید هاشم، زندگانی امیرالمؤمنین، چاپخانه دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ ششم، ص ۷۵۰

شیخ عباس قمی، منتهی الامال، ج ۱، چاپ دوم، چاپخانه گیتی، ناشر کتابچی، ص ۱۸۵

نحوه شهادت حضرت علی (ع) + چگونگی ضربت خوردن و قاتل

پیکر پاک امیر المومنین علی (ع)، بیش از سپیده دم به خاک سپرده شد و همان‌گونه که خود وصیت فرموده بودند قبر منورش را نهان کردند تا از کینه و دشمنی خوارج و دیگر تبهکاران در امان بماند.

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.