خانواده؛ خاکریز اول مقاومت در جنگ روانی

به گزارش آدینه پرس به نقل از ایرنا، در شرایط بحرانی کنونی که کشور، خانواده‌ها نقشی فراتر از یک واحد کوچک اجتماعی ایفا می‌کنند.

خانواده اولین سد دفاعی در برابر «جنگ روانی» دشمن است، مدیریت اخبار در فضای خانه، پرهیز از دامن زدن به شایعات و حفظ روحیه امید، وظیفه‌ای است که امروز بر دوش والدین قرار دارد.

نهادهای اجتماعی و تشکل‌های مردمی نیز در این میانه، نقش مفاصلِ پیکره جامعه را دارند. همبستگی همسایگان، کمک به خانواده‌های رزمندگان و مدیریت مصرف در محلات، باری بزرگ از دوش دولت‌ها برمی‌دارد.

وقتی خانواده ایرانی با تاسی به فرهنگ ایثار، حتی از لذت‌های کوچکی می‌گذرد تا با هموطنان داغدارش همدردی کند، در واقع در حال بازتولید «سرمایه اجتماعی» است. این پیوند عمیق میان فرد، خانواده و جامعه، همان نیروی محرکه‌ای است که در سخت‌ترین روزهای جنگ، پیروزی معنوی را پیش از پیروزی نظامی رقم می‌زند. در این روزها، هر خانه یک سنگر و هر خانواده، نگهبان آرامش و اقتدار ایران است.

برای بررسی ابعاد جامعه‌شناختی این پدیده و رسالت خانواده‌ها در مدیریت بحران جنگ با دکتر «محمدعلی طالبی»، عضو انجمن جامعه‌شناسی ایران به گفت و گو نشستیم.

عضو انجمن جامعه‌شناسی ایران معتقد است در شرایط بحران جنگ، خانواده پناهگاهی دوجانبه است؛ از یک‌سو پشتیبانِ غیور جبهه‌ها بوده و از سوی دیگر، کانون اصلی تامین آرامش در کالبد جامع محسوب می‌شود.

مشروح گفت‌وگوی با این جامعه‌شناس را در ادامه می‌خوانید:

خانواده؛ دو روی سکه در مدیریت بحران

محمدعلی طالبی در ابتدای این گفت و گو، خانواده را زیربنایی‌ترین نهاد در مواجهه با تلاطم‌های ناشی از جنگ دانست و اظهار کرد: نقش خانواده در زمان بحران از دو بعد کلان قابل بررسی است؛ نخست به عنوان یک “عنصر اجتماعی” که وظیفه پشتیبانی، تامین نیروی انسانی و تقویت روحیه جبهه‌ها را بر عهده دارد و دوم به عنوان یک “گروه اجتماعی” که وظیفه صیانت از افراد و حفظ سلامت روانی آن‌ها را ایفا می‌کند.